Αφιέρωμα στο παιδικό βιβλίο- 1.Η μικρή ξανθόμαλλη σειρήνα
Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.
Λίγα λόγια πρώτα για τον αγαπημένο συγγραφέα και μετά ακολουθεί το παραμύθι:
Γεννήθηκε στις 2 Απριλίου1805 στο Όντενσε, στο νησί Φιονία της Δανίας. Ο πατέρας του ξέπεσε και δούλευε τσαγκάρης, για να ζήσει την οικογένειά του. Αλλά, μην μπορώντας να αντέξει στη φτώχεια, πέθανε πολύ νέος, αφήνοντας το γιο του το Χανς ορφανό, με τη μητέρα του για μόνο στήριγμα.
Ο Χανς ήταν ένα περίεργο παιδί με εξαιρετική φαντασία. Πολλές φορές τον έβλεπαν να περπατά στο δρόμο σαν ονειροπαρμένος και το μυαλό του δεν το είχε πουθενά αλλού, παρά μόνο στα ποιήματα και στο διάβασμα. Προσπάθησε άδικα να μάθει την τέχνη του πατέρα του. Όταν τέλειωσε το σχολείο των άπορων παιδιών, μπήκε σε ένα ραφτάδικο, για να μάθει την τέχνη, αλλά ούτε και εκεί τα κατάφερε. Το ενδιαφέρον του κέρδισε το θέατρο, όπου αποστήθιζε ολόκληρες σκηνές από τα έργα που έβλεπε. Όταν ήταν με τους φίλους του, του άρεσε να απαγγέλλει και να τραγουδά. Ήταν δεκατεσσάρων χρονών, όταν, κυνηγώντας μια καλύτερη τύχη, έφθασε στην Κοπεγχάγη, με μόνη του περιουσία 30 φράγκα με σκοπό να γίνει ηθοποιός. Έδωσε εξετάσεις στη Βασιλική Σχολή θεάτρου, αλλά ήταν τόσο άσχημος και αδύνατος, που δεν τον δέχτηκαν.
Επειδή είχε ωραία φωνή, άρχισε να σπουδάζει μουσική, αλλά αρρώστησε ξαφνικά και έχασε τη φωνή του. Έτσι, το μόνο ταλέντο που του έμεινε ήταν το ταλέντο της ποίησης. Οι στίχοι του άρεσαν και βρήκε έναν προστάτη, τον Κέλλαν, που τον έστειλε στο πανεπιστήμιο, όπου κέρδισε μια βασιλική επιχορήγηση. Το 1827 δημοσίευσε ποιήματά του και έπειτα εξέδωσε μια σειρά έργων που του εξασφάλισαν την παγκόσμια δόξα.
Αφού εξέδωσε αρκετά βιβλία, άρχισε τα ταξίδια του. Γύρισε τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Αγγλία, την Ελλάδα, την Ιταλία, την Τουρκία και ταξίδεψε στην Ανατολή. Απόκτησε μεγάλη δόξα και η μεγαλύτερη ευτυχία του ήταν η υποδοχή που του έκανε η ιδιαίτερη πατρίδα του, το Όντενσε, που τον κάλεσε στα 1867. Πέθανε στις 4 Αυγούστου1875 στην Κοπεγχάγη.
Μια φορά κι ένα καιρό ζούσε ένας βασιλιάς με τις τρεις κόρες του στο βυθό της θάλασσας. Η μικρότερη ήταν η ομορφότερη,η ξανθόμαλλη σειρήνα.
Όταν έγινε 16 χρονών ανέβηκε στην επιφάνεια της θάλασσας. Τότε είδε ένα πολύ όμορφο πλοίο. Ξαφνικά έπιασε μια τρομερή καταιγίδα και το πλοίο μετά από μάχη με τα κύματα έγινε χίλια κομμάτια και όλοι οι άνθρωποι έπεσαν στη θάλασσα.
Η ξανθόμαλλη σειρήνα κολύμπησε γρήγορα και έσωσε ένα όμορφο νέο. Τον έβγαλε στη στεριά και κρύφτηκε πίσω από ένα βράχο. Μετά από ώρες ήρθε μια κοπέλα από ένα κοντινό μοναστήρι και πήγε κοντά του. Τότε άνοιξε τα μάτια του και βλέποντας την κοπέλα νόμισε ότι εκείνη τον έσωσε. Η ξανθόμαλλη σειρήνα στενοχωρήθηκε πολύ.
Έτρεξε στην κακιά μάγισσα του βυθού και ζήτησε πόδια για να ανέβει στη στεριά και να πει στο νέο όλη την αλήθεια. Η κακιά μάγισσα συμφώνησε να της δώσει πόδια με αντάλλαγμα τη φωνή της. Η ξανθόμαλλη σειρήνα δέχτηκε. Έτσι βγήκε στη στεριά. Ο όμορφος νέος ήταν το βασιλόπουλο. Μόλις την είδε, την ερωτεύτηκε αλλά είχε υποσχεθεί στην κοπέλα του μοναστηριού να την παντρευτεί ,μιας και πίστευε πως εκείνη τον έσωσε.
Πώς να του έλεγε την αλήθεια χωρίς φωνή; Το βασιλόπουλο ήθελε να είναι συνέχεια με την ξανθόμαλλη σειρήνα. Την έντυσε με όμορφα φορέματα και της στόλισε τα μαλλιά με πετράδια. Η ξανθόμαλλη σειρήνα πήγαινε στην ακτή ,καθόταν κι έκλαιγε.
Μια μέρα εκεί που έκλαιγε εμφανίστηκαν οι αδερφές της και της δώσανε ένα μαχαίρι να σκοτώσει το βασιλόπουλο. Το μαχαίρι ήταν μαγικό και μόλις σκότωνε το βασιλόπουλο θα έπαιρνε πίσω η σειρήνα την ουρά και τη φωνή της. Την επόμενη μέρα το βασιλόπουλο παντρεύτηκε. Τα ξημερώματα η ξανθόμαλλη σειρήνα πήγε να σκοτώσει το βασιλόπουλο αλλά βλέποντας τη μορφή του και νιώθοντας απέραντη αγάπη για αυτόν,έτρεξε πέταξε το μαχαίρι στη θάλασσα κι έπεσε να πνιγεί.
Ο ήλιος όμως που έβγαινε τότε την είδε και την πήρε μαζί του και την έκανε την πιο λαμπρή ηλιαχτίδα και κόρη του αέρα!
ΤΕΛΟΣ
Θες να ζωγραφίσεις το παραμύθι;
Κάθε μέρα θα μπαίνει ένα παραμύθι και όταν τα ζωγραφίσεις όλα μπορείς να τα συρράψεις και να κάνεις ένα όμορφο βιβλίο-λεύκωμα! Στο τέλος βάλε μπροστά μία άσπρη σελίδα για εξώφυλλο και γράψε : ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΟΥ ΧΑΝΣ ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΑΝΤΕΡΣΕΝ
Λεοντόκαρδες γυναίκες
όμορφες, δυναμικές,
καπετάνισσες γενναίες
πάντοτε ηρωικές.
Μπουμπουλίνα Λασκαρίνα
και Μαντώ του Μαυρογένους
πλοία δώσατε και χρήμα
για τη λευτεριά του γένους.
.........................................
Πολεμήσατε σαν άντρες
δε σκιαχτήκατε εχθρό
λευτεριά για την Ελλάδα
είχατε πάντα σκοπό.
Μπουμπουλίνα Λασκαρίνα
και Μαντώ του Μαυρογένους
πλοία δώσατε και χρήμα
για τη λευτεριά του γένους.
.............................................
Θε να μείνετε για πάντα
σ’ όλων μέσα τις καρδιές
σαν παράδειγμα Ελληνίδων
σε στιγμές ηρωικές.
Μπουμπουλίνα Λασκαρίνα
και Μαντώ του Μαυρογένους
πλοία δώσατε και χρήμα
για τη λευτεριά του γένους.
Μπουμπουλίνα Λασκαρίνα
και Μαντώ του Μαυρογένους
πλοία δώσατε και χρήμα
για τη λευτεριά του γένους.
Σαράντα παλικάρια
Σαράντα παλικάρια από τη Λε
Από τη Λεβαδιά
Πάνε για να πατήσουνε την Τροπο
βρε την Τροπολιτσά
Στο δρόμο που πηγαίναν γέροντα
Βρε γέροντα απαντούν
Γεια σου χαρά σου γέρο, καλώς τα τα
Καλώς τα τα παιδιά
Πού πάτε παλικάρια, πού πάτε ωρέ
Πού πάτε ωρέ παιδιά
Πάμε για να πατήσουμε την Τροπο
Βρε τη Τροπολιτσά
Πάμε για να πατήσουμε την Τροπο
Βρε την Τροπολιτσά
Τα κλεφτόπουλα
Μάνα μου τα, μάνα μου τα κλεφτόπουλα τρώνε και τραγουδάνε, άιντε πίνουν και γλεντάνε.
Μα ένα μικρό μα ένα μικρό κλεφτόπουλο δεν τρώει, δεν τραγουδάει, βάι δεν πίνει δε γλεντάει.
Μόν’ τ’ άρματα, μόν τ’ άρματά του κοίταζε, του τουφεκιού του λέει:
Γεια σου Κίτσο μου λεβέντη,
Ντουφέκι μου περήφανο,
σπαθί ξεγυμνωμένο
μια χαρά ήσουν το καημένο.
Πόσες φορές, πόσες φορές
με γλίτωσες
απ’ του εχθρού τα χέρια , τα σπαθιά και τα μαχαίρια.
γ. Τα κάλαντα του Λαζάρου
Κάλαντα Λαζάρου Στερεάς Ελλάδας
Πού ‘σαι Λάζαρε
πού είναι η φωνή σου
που σε γύρευε
η μάνα κι η αδελφή σου;
-Ήμουνα στη γη
στη γη βαθιά χωμένος
κι από τους εχθρούς
εχθρούς βαλαντωμένος.
Βάγια, βάγια των βαγιών
τρώνε ψάρια των κολιών
και την άλλη Κυριακή
ψήνουν το παχύ τ’ αρνί.
Μικρός πρίγκιπας
Αν χωρούσα κι εγώ
Στο μικρό σου πλανήτη
Αν ζητούσες να 'ρθω
Να μη σ' έχει η λύπη.
Τον παλιό μου εαυτό
Θα τον άφηνα πίσω
Τον κρυμμένο ουρανό
Της καρδιάς σου να ζήσω.
Στο μακρινό σου το αστέρι
Να μου κρατάς σφιχτά το χέρι
Μικρέ μου πρίγκηπα κοιμήσου
Κι εγώ θα μείνω εδώ μαζί σου.
Αν ζητούσες να 'ρθω
Στο μικρό σου τ' αστέρι
Αν μπορούσα να δω
Της ψυχής σου τα μέρη.
Θα νικούσα το "εγώ"
Που εδώ με κρατάει
'Εναν κόσμο να δω
Και τους δυό να χωράει.
Στο μακρινό σου το αστέρι
Να μου κρατάς σφιχτά το χέρι
Μικρέ μου πρίγκηπα κοιμήσου
Κι εγώ θα μείνω εδώ μαζί σου.
Στίχοι : Παρασκευάς Καρασούλος
Μουσική : Μάριος Φραγκούλης
Cd :Ο κήπος των ευχών
Ο μικρός πρίγκιπας ( ορχηστρικό )- Ευανθία Ρεμπούτσικα